Jan Kracik
Biografia
Jan Kracik urodził się 11 listopada 1941 roku w Spytkowicach, w rodzinie chłopskiej. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego im. Hugona Kołłątaja w Jordanowie w 1959 r., wstąpił do Wyższego Seminarium Duchowego w Krakowie, gdzie w 1965 r. otrzymał święcenia kapłańskie od rąk ksiedza Karola Wojtyły. Następnie pracował jako wikariusz w parafii św. Floriana w Żywcu-Zabłociu.
W latach 1967-1972 studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w 1972 r. uzyskał doktorat z historii. Rozprawę poświęcił Duszpasterstwu parafialnemu w dekanacie Nowa Góra w I połowie XVIII wieku, co było ważnym krokiem w jego rozwoju jako historyka Kościoła.
Jego kariera naukowa rozwijała się szybko. Od 1974 r. był wykładowcą historii Kościoła na Papieskim Wydziale Teologiczny w Krakowie, a od 1981 r. - na Papieskiej Akademii Teologicznej, później Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II. W 1979 r. uzyskał habilitację na podstawie pracy 'Vix venerabiles', a w 1990 r. został profesorem nadzwyczajnym, a w 1998 r. - profesorem nauk humanistycznych.
Profesor Kracik był autorem ponad 20 książek i ponad 500 artykułów, w tym takich tytułów jak 'W Galicji trzeźwiejącej, krwawej, pobożnej' czy 'Paradoksy z dziejów Kościoła'. Był wykładowcą na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II, gdzie kierował Katedrą Historii Nowożytnej. Jego prace były publikowane m.in. w 'Tygodniku Powszechnym', 'Gazecie Wyborczej' i 'Znaku'. W 2008 r. otrzymał Nagrodę Krakowską Książkę Miesiąca za książkę 'W Galicji trzeźwiejącej, krwawej, pobożnej'. Prowadził też działalność redakcyjną, współpracując z 'Folia Historica Cracoviensia'. Do jego doktorantów należy arcybiskup kardynał Grzegorz Ryś.
Jan Kracik zmarł 24 kwietnia 2014 roku w Krakowie. Zostawił po sobie bogate dziedzictwo naukowe i duchowe, które wciąż wpływa na badania nad historią Kościoła i kulturą polską.