Jacek Bętkowski

Podpułkownik piechoty, cichociemny, uczestnik powstania warszawskiego
18.06.1904 17.04.1980 Wadowice

Biografia

Jacek Bętkowski, znany pod pseudonimami 'Topór 2' i 'Żbik 2', urodził się 18 czerwca 1904 roku w Wadowicach. Mieszkał w Jordanowie do siódmego roku życia, a uczył się w Wadowicach, gdzie w 1924 r. zdał egzamin dojrzałości. Jako szesnastolatek ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego i walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r. Po ukończeniu szkoły podchorążych piechoty w 1925 r., służył w różnych jednostkach piechoty, awansując stopniowo na kapitana. W 1939 r. dowodził 1. kompanią 1. batalionu 5. Pułku Strzelców Podhalańskich, walcząc w kampanii wrześniowej.

W październiku 1939 r. został aresztowany przez sowieckie milicje i zesłany do łagru w Starobielsku, a potem do obozów pracy w Kolyma. W 1941 r. w ramach porozumienia Sikorskiego-Mołotowa został zwolniony i dołączył do Armii Polskiej w ZSRR. Po przeszkoleniu w dywersji i spadochroniarstwie w 1943 r. został przerzucony do Polski, skąd 30/31 lipca 1944 r. skoczył ze spadochronem w ramach operacji 'Riposta' do okolic Osowca.

W powstaniu warszawskim pełnił funkcje dowódcze, m.in. dowódca 72. pułku piechoty AK, został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Po upadku Powstania był więznem w obozach niemieckich. W 1945 r. ponownie wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych, służył we Włoszech i w Anglii. Po wojnie emigrował do Londynu, gdzymykał się w środowisku polonijnym i był aktywny w Kołach Cichociemnych. Zmarł 17 kwietnia 1980 r. w Londynie, został pochowany w Radomiu.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uczestnik powstania warszawskiego, dowódca 72. pułku piechoty AK
Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (1944)
Przeżył łagier i obozy zagarnuszy, zwolniony w ramach porozumienia Sikorski-Mołotow
Został podpułkownikiem w 1944 r.
Wybrany prezesem Koła Cichociemnych w Londynie

Ciekawostki

Był świadkiem historycznej rozmowy Józefa Piłsudskiego ze Stanisławem Wojciechowskim na moście Poniatowskiego w 1926 r.
Skoczył ze spadochronem w operacji 'Jacek 1' do okolic Osowca w nocy 30/31 lipca 1944 r.
Jego ostateczne miejsce pochówku w Radomiu nosi numer 13412 (grób 12a/9/1)

Udostępnij